उ खँ दोखुसेनुं सिके तइमल्गु थुके तइमल्गु दम । थन्केसि नक्क नक्क कोखुर (कलिलो) दँकु थ्येंगन् च्वंगु मुचापिसिन् छेँय् बा माँय् खँ न्येइँत वास्तातु मयेरिउरि, हातिं खँ ल्हाये ल्हार्जु हर्सं झरक्क राक येरिउरि, आले खँये खँकु झिजार चायेन् छेँकु हातिं मनयेन् तिम्मुङन् पित उइँरि, येल्पनु थउ नाप लिङाउ साँङतपे नापं खँयेखँकु थिप्पुलं ड्वाक्कु सर् पितकायेन् झर्कैजुयेन् राक येरिउरि बानी यदि गुनानुङ येतइ हर्स आमे नुगरकु पिपानलान् गुनानुङ् मसिउ व्यथान् थियेन् च्वंगु दम हङन् थुकेइमल्गु दम ।

यिनागु नक्कतिनिय् कोखुर मुचापेन् जुकुन् मखे कि नक्क नक्क ब्याहा येङन् हाये कैमुकालात दात्तिकुं आनागु किपापेन् ख्वइँदइ फरै । ओप्तेचा खँकुं थिम्हान् मेबु त मदउ मदउ आरोप बियेन् अपजस क्येङन् त्वार्ततु उइँ हङन् घुर्की क्येँइरि आले जि थउतु सिरी (आत्महत्या) हङन् बिनसित्तिकु धम्कि बियेन् ल्वारित निहुँ म्वालें ख्वइँ दयेन् येर हर्स आपे निस्म्हाकु थिम्हाके मनय् ब्यथा दम हङन् थुकेइमल ।

यिनागु ब्यालाकु मुचापे लागिन् ब्वबुमान् या मेबु ड्वाकुन्दांगु पिसिन् ख्याल् तइमल्दन, आन्थि जुयेन्येउ मूल कारण हाति खेउँ आमु खँ थुकेइफइ मल्दन । मुचापेन् जुर्स न गुनुं नाप बाँमलकु संगत येँगन् नइ मज्यू वासर (ड्रग्स्) पेन् गिनागु हर्स चरेस, गाँजा, भाङ्, थिप्पुलं स्याकु तांकेउ वासर (पेनकिलर) थिनागुय् लतकु लङनुं जुइफरै, हातिं ज्ये येरिटेन्न छेँ दुपानय् वयवहार वातावरण मिलैम्वजुयेनुं जुइफरै ।

हातिं खँकु साङतपिसिन् दबाबकु तयेन् जबर्जस्ति येङनुं जुइफरै । आीन्थतु कैमुकालातय् दातिकु छि व जि हङन् निस्म्हां भातिचां लिमचिलेन् थउथउकु तु मन मिलैम्वजुर हर्सं आनागु अवस्था पित येइफरै कि थिम्हा कु थिम्हा कि छेँतु त्वार्त उइँमल्गु कि यार्गायेन् सिरिरा, बिख नयेन् सिरिरा, गिब्लान् तिम्मुङन् सिरिरा हङन् मभिंगु टोङन् थउ ज्यान् त थउ तु सास्ती बियेन् लिङाउपेनुङ् मदउ मखे उ धर्तीकु ।

मिपे थिता बानी हरिउरिरा गुण हरिउरि कत्थुइ ठाकउ, गुनुङ् मि ब्याला मटेत्केतु मन्त हर्स ‘काल त दोष मदउ क आम्त ब्याला येर आले आमे ब्याला म्वर आले सित मन्त क हात्त छेर स्यात्केइउरीले’ हङन् सर्पायेन् टायेन् जुइम्वाल्गु मिपे झन् घ््यारिमल्गु दमु थन्केसिय् समाजकु । तर यिनागु मभिंगु व बाँमलकु व्यलालान् टायेन् जुइत थउकेतु क्वाट्टके तइफउ साहस बल दकेइ मल, मेप्सिन् गर्छि सलह व सुझाव वियेन् आनागु समस्याय् समाधान् जुइ त घत्कें ठाकइफरै ।

मुचापिसिन् हात्त हङ खँ मङेङ् ? हात्त जा निजा नइत बल मयेत्हिन् ? हात्त ओप्तेचा खँकु झर्कै जु्रहिन् ? ओप्तेचा सर् न खँ लार्नसिनुं थिप्पुलं तिर्पायेन् अकमकइजुइरि हात्तले ? यदि यिनागु लक्ष्ण थउ कय् मिचयेकु व मेबे मुचापेकुं खोइँदत हर्स दोखुनु बामा सचेत जुइतु मल । यिनागु ताक्कु मुचापिस्त बोल बियेन् डायेन् ‘छि वा म्वाङन् च्वइँस्वयेन् सिङन् ओन्सतु इस्त आनन्द जुयेउ, हात्त जन कोखकु जुनी कायेन् येरजेउ,’ हङन् हत्नसिन् आमु मुचापिस्त झन् बामलस्के नुगरकु धक्का जुयेउ हङन् बा व मान् खँ थुकेइमल ।

आन्थितु गुनेङ् छेँ धुन्दु कैमु व कालात ल्वाङन् हातिं ड्वाकु घ््यार्दउ तु घटना जुएरै वा जुइतु दोन्जु हर्सं आँकु ओङन् यथार्थ खँ थुयेन् समस्या तांकेइरी ज्येखँ येरि सइफइमल । छिजि समाज गिनागु दमु हर्स ‘ए उपेन् गतिदउ मिपेन् खेउँराले, उपेन् उ अवस्थाकु थ्येयेङ् न्हिच्छि हङन् हाबिन्नसितु सिउपे इसिन्, हाति येकुजिन हङन् स्वइम्वाले आउ यिनागु जुर ।’ हो उ तु छिजि समाजय् ड्वाकु मभिंगु खँ खेउँ ।

आउ न लिरि छिजि समाज दुपान गुन्तं गुनें ट्वाल, समाजकु यिनागु बामलकु ज्येखँ म्वजुयेन् दोखुसेतं शान्ति जुयेन् म्वग्र येँगयेन् थ्वच्वँ हङन् भिंगु टोनगु ।