ग्वा ग्वा तउ तउ भातिचा बरु खचिन् ढ्याबा हायेन् बि… गुस्टुले म्हुस्सउ ऐराक काइसउ जिन् छिन् वा..

बालकृष्ण श्रेष्ठ “पासा”
गुलि मिन धर्म येरित चिकर महङन्, ठिदर महङन्, ल्हाहा प्वार्प्वाचियेन् टुटिपाली हियेके सुन्हिन्नसि मुथुसी खाके द्यउय् नाम कायेन् ब्यला थे मन्त्र जप येङन् द्यउ स्याउदार ओनहिन् । नुगरकु दह्रिबजी वाले थें जुके मनकु डाहा बुयेन् लिङारहिन् गुलिं मिपने् । ग्वाले आपे आमु नुगरकु सिचकेइत गुल्पनुं आसिक मबिउ द्यउ न, गुल्पनु् महकेउ द्यउ न, झन् मिखाकु ख्वबि तयेन् ख्वबिन् सर्बिके खँलायेन् थउ त जु नुगरय् घारकु भातिचा जुर्सं सिचकेयउरा हङन् थउ प्वंकेर्स… “ए आन्थिरा जुर… बिचरा…च्वच्वच्व… आउ हाति येरितले…?

इसिन् येरिजिउ, ल्हाईजिउ खँ मखेत,… थय् भाग्य तु आनागु क..” हङन् लिचिल्गु समाजय् हाखेन चिचामि, मदउमि, असहायपेन् गिथि येङन् थात ययेउ ? उ खँ थुइमल्दन । हाति कारणन्, गुने कारणन् आमु मिपिस्त ख्वयेन् लिङाइ मल्दन, गुनान् गु ज्ये खँकु मभिंगु ज्ये येत्चु हङन् ट्वालय् मिपिसिन् थुरै, थुयेन् म्वथुये सुकायेन्, तार्सं माताये सुकायेन् लिङाउ मिपिसिन् भीमसेन् द्यउकु वङन् ख्वङके, चिकके मुथुसि तुत्के द्यउय् नाम कायेन् स्याउदाये हाति अर्थ जुर ?

बल दमु हत्नसिन्तु लाक्पा सुङन् झम्टैजुयेन् मदउ निरीह मिपिस्त ख्याङन् नइँत्वइँ थ्यामलत्केइरि, सिके सिके मुल तियेन् बिइउरि, मेबे बुँ ओली, स्वाँरा हङन् सिके सिके थउ नामकु हाइरि ज्ये येकुपेनुं वा ल्हासाकु थाँसर्पायेन् गुनान् लोखु त्वइँ बियेउरा हङन् लुखा खेन्न मिखा छ्वयेन् ख्वबि हाके च्वइँ मल्नसिन् “जिन् गुनेङ् नुगर हियेकेर्गिरा” हङन् नुगरकु टोंगु गुन दमु ग्वा ?

गिबि कच नासर आँकु चुरस च्यात्केय् निहुँ तयेन् घसान छेँडीकु दुत स्वाक्टाइरि आले थिख्वाला ऐराकय् स्वात् काइ दोङन्लि आमु तु मिय् बामलकु खँ लायेन् लिङाइरि बानी… “थिप्टी चा ऐराक सार रा मासरा हङन् त्वंकेउ आम् नानीन् हाती ऐराक काय्ले आनागु, उसउ, पां पां दाउ… कच तु छुइ मसहिन्..” हङन् बदनाम येकु मिपेन् दउ ठाइँकु गिनागु चेतना बिइउरिले ?

आमु तु मिन् भातिचा हाखेन आमु तु ऐराक त्वङ्के हकु जु…“ल (पाजु, काका, डोबा, दाई, चुभाजु, जर्फु येउ नातां जुइफरै) येहे येर्गु नक्क थिपाक् पितकाये, भाति भाति खर्च दकेइ फइरा हङन् मफ मफ ऐराक काये…सार र मासारा त्वङन् स्वसिन्ले…“हङन् बियेन्लि मिखा ड्वाकु मन चिचा येङन्” सुन्हि सुन्हि त्वङ बानी वा मदउ जु, हहे हत्मुन् भातिचा तउ नाले बास्ना म्हुस्सउ तु तार्गि…“हङन् पक्सिङ्चुलान् हतिइथि छाये सुकायेन् स्वाट्ट सलेन् .. बेस्न ड्वाकके खँ ल्हाउजु आमु तु मिन् इथि…”

ओहो…छन ल्हाहाकु वा जादू तु दमुरा गिथि… ग्वा तउ तउ भातिचा बरु खचिन् ढ्याबा हायेन् बि… गुस्टुले म्हुस्सउ ऐराक काइसउ जिन् छिन् वा…”

हो इनागु निस्पु म्येये भाकालान् स्वाद काउ व बामलकु खँ ल्हाउ मिपिस्त आमु समाजलान् पित टिंङन् छ्वइरि मखे कि आनागुपिस्त दोखुनुं ट्वालय् मिपे दात्तिकुतयेन् चेतना बि फकेइमल ।

छिजि ट्वाल समाज छिजिन् मदकेय्न् गुनान् दकेयेउ, ओप्तेचा खँकु गल फर्सके लिङार्गु हर्स न थउ थात येइ फरगु न ट्वाल समाज, छिजिन् ल्वाङथें येत्न पिपान मेप्सिन् कपु स्वाङ थें येरेउ हङन् थिपाराक लिचिलेन् स्वइमल ।

गुनुं सिरेउरा मिन्तिेयेन् किरिया च्वङन् अपुताली नइ हङन् गुल्पनुं मनकु तइरि खँ बामल । केसि थउङ् आनागु स्वालाकु छ्वयेन् न्होलु जु जुनी खेङ् । हातिं ज्ये खँ येत्नसिन् निस्म्हा सोँम्हाय् जय थ्वजु हङन् नुगरन टोइँलौ हङन जिन भिङ्गु टोनगी ।
जोरपाटी येँ ।