बालकृष्ण श्रेष्ठ “पासा”
थन्केसि सामाजिक सञ्जालकु घत्केङ बाँमलकु ज्ये खँ जुयेन्च्वंगु खोइँदमु, ङेईदमु, ताइदमु । मुचान्नसि बुढाटुल्के मिसामि थ्वजु या ओन्सामि मोबाइल मदर्स जा नयेतेक् माङा, लासाकु डिन्नसिन् चानसय बाह् घडीटुल्ले, कईमु कालात नाप डिङन चोन्सङ मेवेनाप मज्जा यङन, ख्याल यङन चोनगु, सुन्हि डोन्नसिन् बुरुस् मञ्जन् म्वालि स्वयेन् हाखेन मोबाइल मदके मज्यू ब्याला ययेन् च्वन, चर्पि ओन्न्सीनुङ मोवाईल लाहाकु जोङन चोनगु, दाँच्छि दउ मुचा त टुल्के मोबाइलकु कार्टुन् मक्येंके जा मनउ उ ब्याला यर ।

मोबाइल न ड्वाकु ड्वाकु ज्ये खँङ् स्यनइ, मसय् खँङ् सकेरै, माताय् खँङ् आउ ह आउ तु ताकेरै । थि ल्याखाःन् मोबाइल मल्गुतु जुर, आन्थिनुं मेबु ल्याखाःन् स्वर्न मोबाइल न मिपिस्त न सिरि न म्वारि येङनुङ् तरै । गुगल, फेसबुक, ट्वीटर, टिकटक, ह्वट्स अप, भाइबर, भिवा, युट्युव इनागु नाम तयेन् दकेय् सञ्जालय् काँचापेन् सर्छिगुर न सोयन थात दयेउ जेउ ।

उ सामाजिक सञ्जाल त गिथि वाइमल ? उय् महत्व हाति खेङ् ? उन् हाति ज्ये बिरै ? आले उकुलान् हाति शिक्षा व ज्ञान काइफरगु हङन् म्वथुपिसिन् बामलकु माल्गु ज्ये येङङ् खोइँदमु । उ सामाजिक सञ्जाल दुपान हाति येरि जिर, हाति येरि मजि हङन् खँ म्वथुपेन् येक्कु खोइँदत ययेन् च्वन । घत्केथें नक्तिनीय् बहर सापेन् थिनागु मुचापेन्न नसि ३०–३५ दँय ओन्सा, मिसा त गत्के मोबाईल लाहाकु यार्खाई मल, आन्थीतु ५५–६० दँ दउ मिपेन्टुल्के उ सामाजिक सञ्जालय् महत्व म्वथुयेन् लकु लकु थेँ ज्ये खँ येङन् च्वंगु खोइँ दयेन् येउ दमु ।

झन् कैमु पिपान च्वंगु कालतपेन् व कालत पिपान च्वंगु कैमुपेन् वा फेसबुक त कोठी थिनागु तु बार्फयेन् जिउ मजिउ खँलायेन्, क्येइँ मजिउ स्वइमजिउ किपा पेन् तयेन् लिङाउपेनुं घत्केङ् दमु हङन् साइवर ब्युरोन् खँ पितकायेन् तरै । छिजिनुं गुगलकु मिसामिपे खँ तयेन् म्वाल्गु हर्स आनागु गैवाहार मिपे किपा व सोंकिपा खोइँ दमु कि स्वउतु मछलिमल्गु ब्याला येइफरै ।

नेपाल देशय् ओन्सामि व मिसामिपे बामलकु किपा त भारत देशय् साइबर न चल्याङ खोइँदमु ।आन्थि तु युट्युब व टवीटरकुं थउ थउ मि नाप च्वङन् बामलकु ज्ये येङ किपापेन् थिमान् निस्म्हा त पत्ता मदके सञ्जालकु तये खोइँदमु । उ तु कारण्न नेपाल सरकार न अपराध थाकेईत व अपराधी त सजायँ बिइउरि उद्देश्य तयेन् साइबर ब्यूरो हङ कुठी येँ देशय् भोटाहिटीकु चल्के तयेन् तरै ।

फेसबुककु साङत जुर येउपे दुपानय् खँ म्वथुके व आमु मिय् मुल ठाइँ ज्ये मसिके साङत दकेइ ज्ये मयेर्स बाँलकु । साङतय् साङतु जुर्सं गुनेङ् भरोसा मद, नस्ता बहाना दके हाकौ ज्ये येङन् मिपिस्त सिरि न म्वारि येरि फरहिन् । उ सामाजिक सञ्जालय् कारण्न येङन् गुल्म्हा मिपिसिन् बिकालकु ज्यान छोय् दमु ।

आमु कारण्न ब्यालाकु तु होस दकेइलौ गत्के चच्छी चच्छी न्हिछी न्हिछी लासाकु डिङन मोबाईलकु थाई मटे थार्सङ बाँलकु व भिङ्गु ज्यय लागिन् वार्स बाँलकु जुयउरा ?